Desafías á morte
ollando ao mar embravesido.
Só un candil alumea
ó teu rostro estremesido.
As ondas son malas compañeiras
esnaquizándose contra as rochas.
as salgadas lágrimas, viaxeiras
desfacéndose nas súas carreiras.
Non chores, ti, aventureira,
o teu namorado non vai desaparecer.
Non chores, pois se choras,
as ondas do mar anse escurecer.
No hay comentarios:
Publicar un comentario